Nazwa stowarzyszenia: SKAUCI KRÓLA, wprost odwołuje się do Jezusa Chrystusa, który jest naszym jedynym Królem i Panem. Sama nazwa ma prowokować pytanie: -Kto jest twoim Królem? Skaut z dumą może odpowiedzieć: -Moim Królem jest Jezus Chrystus!

Jesteśmy grupą świeckich katolików, którzy od wielu lat należą do Wspólnot Katolickich. Tworzymy Prywatne Katolickie Stowarzyszenie Wiernych Skauci Króla zarejestrowane
w 2015 roku przy Archidiecezji Wrocławskiej. Działania nasze kierujemy do wspólnot katolickich w Polsce i na świecie.

Wszyscy nosimy w sercu troskę o chrześcijańskie wychowanie dzieci, ich wzrost duchowy, fizyczny, intelektualny i społeczny. Przez wiele lat w naszych wspólnotach szukaliśmy metody pracy z dziećmi, która byłaby atrakcyjna dla nich a zarazem pozwoliłaby nam, przekazać dzieciom duchowość wspólnot, w których sami jesteśmy i wzrastamy.

Kilka lat temu trafiliśmy na osoby z chrześcijańskiej organizacji skautowej Royal Rangers. Zaczęliśmy przyglądać się ich pracy i na bazie tej metody pracujemy z dziećmi od 2011 roku. Pozwala nam to uczyć nasze dzieci wzrastania w bliskiej relacji z Jezusem, czytania Biblii oraz ewangelizacji.

Formację w Skautach Króla prowadzimy tylko w oparciu o chrześcijański system wartości, wypływający z Pisma Świętego, katechizmu oraz nauczania Kościoła Katolickiego.
Nie jesteśmy stowarzyszeniem konfesyjnym, tzn. naszym celem nie jest nauczanie religii.
To zadanie pozostawiamy rodzicom, szkole i parafii.

Naszymi celami nadrzędnymi są:

1.Przyprowadzanie młodych ludzi do Chrystusa.

2.Nauczanie ich trwania w bliskiej relacji z Nim.

3.Przygotowanie ich do służby dla Boga pod przywództwem Chrystusa.

Wyrazem tych celów w pracy wychowawczej są:

  • Złota Zasada Ewangelii

Wszystko więc, co byście chcieli, żeby wam ludzie czynili, i wy im czyńcie!”. Ewangelia wg. św. Mateusza 7,12 (Biblia Tysiąclecia V wyd.)

  • Przyrzeczenie Skautów Króla

„Wyznaję, że Jezus jest moim Panem i Zbawicielem. Z Jego pomocą uczynię wszystko, aby służyć Bogu, Kościołowi oraz bliźnim, przestrzegając prawa Skautów Króla
i wprowadzając w życie Złotą Zasadę Ewangelii.”

  • oraz 8 praw Skautów Króla,

 „Skaut Króla jest:

  1. duchowy – modli się, czyta Biblię, głosi Ewangelię.
  2. gotowy – słuchać, myśleć, mówić, działać.
  3. czysty – w sercu, w mowie, na ciele.
  4. uczciwy – nie kłamie, nie kradnie, można na nim polegać.
  5. dzielny – w obliczy niebezpieczeństwa, krytyki, groźby.
  6. wierny – Bogu, Kościołowi, rodzinie, przyjaciołom, Ojczyźnie.
  7. uczynny – ofiarny, życzliwy, troskliwy.
  8. posłuszny – Bogu, rodzicom, liderom.”

Każdy skaut pracuje nad swoim charakterem od najmłodszych lat. Początkowo kierowany jest przez przybocznego, prowadzącego zastęp w oparciu o system sprawności. Z wiekiem, zdobywając doświadczenie oraz będąc dojrzalszym, sam zaczyna wpływać na to, kim chce być i jakie elementy prób są dla niego ważne. Rozwija zainteresowania by stać się człowiekiem świadomym swojego powołania i miejsca na ziemi.

W związku z tym wychowanie zarówno skautów jak i instruktorów odbywa się w sposób całościowy w czterech aspektach wzrostu, tak jak wzrastał Jezus: „Jezus zaś czynił postępy
w mądrości, w latach i w łasce u Boga i u ludzi.”
(Łk 2,52):

  • aspekt duchowy,
  • aspekt fizyczny,
  • aspekt intelektualny,
  • aspekt społeczny.

Uważamy, że najlepszym sposobem formacji skautów w SK jest osobisty przykład instruktora, który jest odpowiedzialny za harmonijny rozwój powierzonych sobie osób. Jest to możliwe jedynie wtedy, gdy postawa życiowa instruktora wypływa z jego głębokich przekonań, szczególnie osobistej modlitwy, głębokiej relacji i więź z Panem Bogiem. Każdy instruktor Skautów Króla jest praktykującym chrześcijaninem należącym do Kościoła Katolickiego. Pozostaje w ciągłej jedności ze swoją wspólnotą macierzystą, (która deleguje go do pracy w SK) i wypełnia przewidywane przez nią praktyki religijne i duchowe. Szczególnie należy zadbać o uczestnictwo skautów w każdą niedzielę i uroczystość na Eucharystii, która jest szczytem życia duchowego katolika. W razie potrzeby trzeba zapewnić możliwość Sakramentu Pokuty i Pojednania, szczególnie podczas obozów SK. Instruktorami nie mogą zostać osoby żyjące trwale w grzechu czy będące przyczyną zgorszenia w środowisku,
w którym żyją.

Ponadto każdy instruktor powinien podporządkowywać się nakładanym na niego wymaganiom, pogłębiać swoją formację duchową i wiedzę religijną oraz aktywnie uczestniczyć w życiu liturgicznym i sakramentalnym Kościoła. Taka postawa jest wyrazem odpowiedzialności i uczciwego traktowania służby Jezusowi Chrystusowi.

Pomocą w rozwoju duchowym dla skautów i instruktorów są kapłani: asystent kościelny SK, kapłani będący instruktorami w szczepach, a także duszpasterze będący opiekunami duchownymi wspólnot macierzystych, których poszczególne szczepy są nieodłączną częścią jako diakonie wychowawcze.

Słowo Boże i modlitwa towarzyszą wszystkim skautowym wydarzeniom. Żadna ze zbiórek nie powinna być pozbawiona elementu wezwania do praktycznego zastosowania biblijnej prawdy w codziennym życiu. Podstawową i obowiązkową metodą pracy w zastępie skautowym podczas każdej zbiórki jest poselstwo, które ma na celu wizualizację prawdy biblijnej. Każda zbiórka powinna kończyć się wspólną modlitwą. Oprócz dziękczynienia i spraw aktualnych, modlimy się zawsze za SK, Ojczyznę i inne organizacje skautowe i harcerskie w Polsce.

Ze szczególną troską chcemy dbać o budowanie braterskich relacji w sytuacji współpracy z innymi organizacjami skautowymi. Świadomi własnej tożsamości i korzeni w duchu wzajemnego szacunku pragniemy szukać i odnosić się do tego co wspólne dla wszystkich chrześcijan (Słowo Boże, modlitwa i praktyczne zastosowanie prawd biblijnych
w codziennym życiu, Kerygmat). Instruktorzy powinni zachować takt i umiar w sposobie w jaki wypowiadają się na temat innych organizacji skautowych.